رنگ آمیزی تاریخ علم

 

۱-درسال ۱۹۱۱ میلادی، شیمیدان و صنعتکاری بلژیکی به نام ارنست سالوی (Ernest Solvay) که به طور جدی به مساله آموزش و پژوهش بها می داد سمیناری در زمینه فیزیک را با دعوت از چهره های برجسته فیزیک دوران خود در شهر بروکسل برگزار کرد. در پی موفقیت این سمینار ها بود که وی بنیادی به نام خود در زمینه مطالعات بنیادی فیزیک و شیمی تاسیس و از سال بعد میزبانی کنفرانس هایی را به عهده گرفت که به نام موسسه او کنفرانس سالوی نامیده می شدند. این کنفرانس ها با تناوب سه ساله برنامه ریزی شده بودند و تا کنون هم ادامه دارند البته گاهی اوقات فاصله زمانی میان دو کنفرانس به دلایل مختلف طولانی تر هم شده است. هر بار یکی از موضواعتی که احتمالا آینده این دو دنیا یعنی فیزیک و شیمی را مشخص می کند در دستور کار قرار دارد و بهترین های جهان در این حوزه ها گردهم می آیند.

۲- در سال ۱۹۲۷ پنجمین کنفرانس سالوی به یکی از خاطره انگیز ترین کنفرانس های جهان بدل شد شرودینگر، انیشتین ، ماری کوری، پاولی، دیراک، بورن ،بوهر، لورنس، پلانک ، انیشتین و بسیاری دیگر از میهمانان کنفرانس آن سال بودند. هر یک از این افراد نقشی تاریخی در بهبود درک ما از جهانمان ایفا کرده اند. در این عکس همه آنها را می توان در کنار هم دید. هریک از این افراد دیدگاه های متفاوت و بعضا متناقضی با هم داشته اند. تنها بخش کوچکی از مباحثات داغ آن کنفرانس را می توان در خاطرات هایزنبرگ از مناظره های روزانه اش با انیشتین بر سر مفهوم عدم قطعیت مشاهده کرد. در پشت این عکس یادگاری زیبا جنجال ها و تنش های بی نظیری وجود دارد که جهان علم در دوران گذار خود تجربه می کرد.

۳- اخیرا و به کمک فناوری های نوین پردازش تصویر یکی از شهروندان فضای مجازی، عکس یادگاری آن سال را رنگ آمیزی کرده است. من از جزییات فنی این کار اطلاع ندارم و نمی دانم مثلا از روی چه رفرنسی رنگ لباس ها یا کروات مثلا انیشتین و یا شالی که در دستان ماری کوری است مشخص شده است. اما این موارد مهم نیست. زمانی که به این عکس رنگی شده نگاه می کنید یک باره این شخصیت ها دربرابر چشمان شما جان می گیرند. آنها انسانی تر و نزدیک تر به ما به نظر می آیند. این تصویر دوباره بهانه ای است برای بازگشتن به آن دوران و خواندن شرح حال این افراد. نقش هایی که بازی کردهاند. اختلافاتی که داشته اند. مناظره هایی که پشت سر گذاشته اند و مسیری که به پیش رو باز کرده اند. شاید هیچ کدام از آنهایی که در این تصویر به دوربین خیره شده اند، نمی توانستند آینده خود و امروز ما را پیش بینی کنند. شاید حتی مطمئن نبودند راه هایی که باز می کنند به کجا می انجامد اما همه آنها در یک نکته اشتراک نظر داشتند. همه آنها علم و راه علمی را می فهمیدند و نه تنها در پژوهش های روزانه که در زندگی روزانه خود به کرا می بردند.

۴- باید تاریخ خواند. اگر به علم و داستان علم و ترویج علم علاقه داریم و آن را مهم می دانیم. گر فکر می کنیم باید دل به سودای علم سپرد و اگر فکر می کنیم در این راه گام بر می داریم. اگر دغدغه گذشته داریم و یا اگر نگران آینده هستیم باید تاریخ بخوانیم. تاریخ علم تاریخ ماجراجویی های دلکشی است داستان های فراموش شده نیست. راه  و مسیر ما ار به سوی آینده نشان می دهد. عکس رنگی پاییز ۱۹۲۷ هنوز هزاران درس در دل خود دارد.

منبع: سایت پوریا ناظمی

/ 7 نظر / 68 بازدید
سیاوش

سلام وبلاگ جالبی دارید. ممنون میشم به ما هم سری بزنید.

سیاوش

سلام وبلاگ جالبی دارید. ممنون میشم به ما هم سری بزنید.

اتیلا

سلام خوبی خوبم بالاخره بعد از مدت ها یه وبلاگ پر محتوا دیدم مخصوصا اون مطلب راجع به هک مغز هاوکینگ به منم سر بزن و اگه میشه تبادل لینک کنیم[گل]

مهران

سلام مطالبت خیلی چیزها رو از تاریخ بهم یاد داد ممنونم راستی خوشحال میشم تو هم به وبلاگم بیای و از مطالب استفاده کنی و اگه پسندیدی من رو لینک کن و به من اطلاع بده تا فوری لینکت کنم

علی امین زاده

رویایی ترین عکس برای هر طالب دانش! هر دو ویرایش رنگی و سیاه و سفیدش زیبایی خاص خودش را دارد.